«لغت نامه دهخدا»
[دَرْ] (اِخ) نام افسانهء ملی. نام یکی از افسانه های باستانی ایران. نام افسانه ای ملی و باستانی که به نثر فارسی نوشته شده و آن را بنظم هم در آورده اند. نام یکی از افسانه های کهن ایرانی به نثر و نظم. - قصهء چار درویش؛ کنایه از سخن دراز و ملال آور. - قصهء چار درویش گفتن؛ کنایه از چیزهای بی معنی و دراز گفتن است.