چارده ساله

«لغت نامه دهخدا»

[دَهْ لَ / لِ] (ص نسبی مرکب) دختر و پسری که بسن چهارده سالگی رسیده باشند :
ای چارده ساله قره العین
بالغ نظر علوم کونین.نظامی.
چارده ساله بتی چابک شیرین(1) دارم
که بجان حلقه بگوش است مه چاردهش.
حافظ (دیوان چ قزوینی ص 196).
می دوساله و محبوب چارده ساله
همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیر.
حافظ.
(1) - ن ل: چابک و شیرین.