چارکن

«لغت نامه دهخدا»

[کِ] (ص مرکب) چرکین. شوخگین :
هم از اینسان بعید خواهی رفت
شوخگن جبه چارکن دستار.مسعودسعد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر