«لغت نامه دهخدا»
[گُ] (اِ مرکب) قسمی از داغ. (آنندراج) : ز تعلیمیش پختهء چارجل بود نزد فارس خط چارگل. ملاطغرا (در تعریف براق، از آنندراج). || کنایه از نقش پای سگ. (آنندراج). || چهارگل خودرو چون بنفشه و پنیرک و کدو و نیلوفر که جوشاندهء آنها جنبهء داروئی دارد و بعنوان ملّین بکار میرود.