چارگامه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (ص مرکب) اسب رهوار خوشرفتار باشد. (برهان). کنایه از اسب راهوار. (آنندراج). اسب تیزرو. اسب راهوار :
ساقیا اسب چارگامه بران
تا رکاب سه گانه بستانیم.
خاقانی (از آنندراج).
ز ابلق چارگامهء شب و روز
ران یکرانت را لگد مرساد.خاقانی.
|| و کنایه از گرم کردن هنگامهء عشرت هم هست. (برهان). و رجوع به چهارگامه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر