«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مِ] (ص مرکب) اسب رهوار خوشرفتار باشد. (برهان). کنایه از اسب راهوار. (آنندراج). اسب تیزرو. اسب راهوار : ساقیا اسب چارگامه بران تا رکاب سه گانه بستانیم. خاقانی (از آنندراج). ز ابلق چارگامهء شب و روز ران یکرانت را لگد مرساد.خاقانی. || و کنایه از گرم کردن هنگامهء عشرت هم هست. (برهان). و رجوع به چهارگامه شود.