«لغت نامه دهخدا»
[شُ دَ] (مص مرکب)چهارمیخ شدن. تعذیب و شکنجه شدن. نوعی از تعذیب مجرمان که دراز بر زمین انداخته به چهارمیخ دست و پا بندند. (آنندراج) (غیاث) : در سم رخشت که زمین راست بیخ خصم توچون نعل شده چارمیخ.نظامی. || کمال محکم شدن. (آنندراج) (غیاث). و با لفظ شدن کنایه از نهایت قیام و استواری. (آنندراج در معنی چارمیخ) : جناح از هوا در زمین برد بیخ پساهنگ شد در زمین چارمیخ(1). نظامی (از آنندراج). (1) - ن ل: پساهنگ شد چون زمین چارمیخ.