«لغت نامه دهخدا»
[چارْ یَ / یِ] (اِ مرکب)چهاریک. یک حصه از چهار حصه هر چیز باشد. (برهان) (آنندراج). ربع. یک چهارم. یک قسمت از چهار قسمت هر چیز. یک بخش از چهار بخش هر چیز : سه یک بود تا چاریک بهر شاه قباد آمد و ده یک آورد راه.فردوسی.