«لغت نامه دهخدا»
[کَ دَ] (مص مرکب) در تداول عوام از زنان بمزاح، بزک کردن. آرایش کردن. بزک دوزک کردن. آرایش کردن(1) زن روی خود را با سفیدآب و سرخاب و وسمه و سرمه و غیره. (1) - Se farder. se maquiller.