چاشنی خور

«لغت نامه دهخدا»

[خوَرْ / خُرْ] (نف مرکب)چاشنی خورنده. و رجوع بچاشنی خوار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر