چاک آستین

«لغت نامه دهخدا»

[کِ] (اِ مرکب) چاکی که در آستین کنند و این دو نوع بود، یکی در طول و رسم مردم ولایات همین است و دوم در عرض و این را در هندوستان «قلابه»(1)خوانند. (آنندراج) :
طپیدن دل مجروح را توان دیدن
ز ساعد تو که از چاک آستین پیداست.
وحید (از آنندراج).
(1) - مؤلف آنندراج نویسد که «قلابه را بعضی «قرابه» براء مهمله گفته اند لیکن در هیچ سندی یافت نشده».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر