«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِ مرکب) نوار یا دکمه ای برای بستن چاک و شکافی در جامه و غیر آن. چاک و بست. - چاک بست نداشتن دهان؛ کنایه از هرزه دارئی و یافه گوئی و بسیار دشنام دادن. و رجوع بچاک و بست شود.