چاک سینه

«لغت نامه دهخدا»

[کِ نَ / نِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چاک گریبان. (آنندراج). گریبان. یقه :
گلشن اندام او موج لطافت میزند
میتوان دیدن ز چاک سینهء او جوی گل.
سالک یزدی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر