«لغت نامه دهخدا»
[کِ نَ / نِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چاک گریبان. (آنندراج). گریبان. یقه : گلشن اندام او موج لطافت میزند میتوان دیدن ز چاک سینهء او جوی گل. سالک یزدی (از آنندراج).