چاک گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ تَ] (مص مرکب) پاره شدن. شکافته شدن. دریده گشتن :
سر فور دیدند پر خون و خاک
همه تنش گشته بشمشیر چاک.فردوسی.
بدیدندش از دور پر خون و خاک
سراپای گشته بشمشیر چاک.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر