«لغت نامه دهخدا»
(1) (اِ مرکب) قطعه چوب مقعر شکافدار که مخصوص بدوش بردن دو سطل آب است. قطعه چوب خمیده ای که بر شانه می نهند و از هر سر آن سطل آبی می آویزند و بدان وسیله دو سطل پر آب را از محلی به محلی میبرند(2). کُندَز در لهجه اهالی جنوب ایران(3). (1) - Palanche. (2) - شاید این کلمه شکستهء شانه چوب و مرکب از « چانه» بمعنی شانه و «چو» مخفف چوب باشد. (3) - در جنوب کندز را از چوب کُنار (سِدْر) و در گیلان و مازندران از چوب آزاد سازند.