چاوچای

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) نام دوائی(1) و آن برگی باشد که از ختا آورند و جوشانیده مانند قهوه خورند. (آنندراج) (غیاث).
(1) - صاحب آنندراج و مؤلف غیاث پس از «نام دوائی» نوشته اند: «و کسانی که چاه گویند غلط است».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر