«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) نام دوائی(1) و آن برگی باشد که از ختا آورند و جوشانیده مانند قهوه خورند. (آنندراج) (غیاث). (1) - صاحب آنندراج و مؤلف غیاث پس از «نام دوائی» نوشته اند: «و کسانی که چاه گویند غلط است».