چبوق

«لغت نامه دهخدا»

[چِ] (ترکی، اِ) آبریز و میزاب. || چپق که در آن توتون ریخته میکشند. (ناظم الاطباء). رجوع به چپق شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر