چترنگ

«لغت نامه دهخدا»

[چَ رَ] (اِ)(1) شترنگ. شطرنج. کریستنسن گوید: ...متن بعضی از این رمانها که از تاریخ ساسانیان حکایت میکند و در آخرین قرن سلطنت این دودمان تألیف یافته، موجود است ولی نگارش آن از قرون بعد از انقراض ساسانی است، مانند «کارنامک اردشیری پاپکان» و «ماذیگان ی چترنگ» [ قصّهء بازی شطرنج ] . (از تاریخ ایران در زمان ساسانیان ص 77).
(1) - پهلوی catrang، ارمنی ع - shitranj«نیبرگ 43» از سانسکریت caturanga (دارای چهار لبه یا چهار حد) شامل چهار جزء، فیل، رخ، اسب، پیاده - معرب آن شطرنج. (از حاشیهء برهان چ معین ذیل کلمهء شترنگ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر