«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ کَ دَ] (مص مرکب) بلند کردن اسب دو دست خود را و ایستادن بر روی دو پا. چراغپایه کردن اسب. میل کشیدن اسب یا استر و امثال آنها. -امثال: بز را چراغپا میکند. رجوع به چراغپا و چراغپایه کردن شود.