چراغ تربت

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ غِ تُ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب). چراغ مزار. چراغی باشد که بر بالین تربت افروزند. (آنندراج). چراغی که بر گور کسی روشن کنند :
پس از بهارکند گل بهار حسرت من
بس است لالهء زردی چراغ تربت من.
دانش (از آنندراج).
رجوع به چراغ مزار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر