«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ غِ تُ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب). چراغ مزار. چراغی باشد که بر بالین تربت افروزند. (آنندراج). چراغی که بر گور کسی روشن کنند : پس از بهارکند گل بهار حسرت من بس است لالهء زردی چراغ تربت من. دانش (از آنندراج). رجوع به چراغ مزار شود.