«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ غِ جَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چراغ آسمان و یا چراغ جهانتاب. آفتاب و مهتاب. (ناظم الاطباء). || روشنی جهان. خورشید جهان : بکشت او خداوند را در نهان چنان پادشاهی چراغ جهان.فردوسی.