«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ کَ دَ] (مص مرکب)مرادف چراغ برافروختن. (آنندراج). روشن کردن چراغ. (ارمغان آصفی) : پیش تو آفتاب نتوان جست روزِ روشن، چراغ نتوان کرد. میرخسرو (از آنندراج). || بدولت رسیدن. || خاموش کردن چراغ. (ارمغان آصفی). || چراغ ساختن. چراغ درست کردن. رجوع به چراغ ساختن شود.