«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ غِ مَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چراغ تربت. چراغی باشد که بر بالین تربت افروزند. (آنندراج). چراغی که در زیارتگاه روشن کنند : چون زندگی بکام بود مرگ مشکل است پروای باد نیست چراغ مزار را. صائب (آنندراج). رجوع به چراغ تربت شود.