چرانده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ / دِ] (نف) شبان و چوپان و چراننده. (ناظم الاطباء). || (ن مف) چرانیده شده. چراشده. خورده شده. گیاه و علفی که چرانده شده باشد. رجوع به چرانیده شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر