چرانیده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ / دِ] (ن مف) چرانده. چرانده شده. بچرا برده شده. || علف و گیاهی که ستوران آنرا چریده اند. || (نف) چراننده و شبان. (ناظم الاطباء). رجوع به چرانده شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر