«لغت نامه دهخدا»
[چَ دَ / دِ] (ن مف) چرانده. چرانده شده. بچرا برده شده. || علف و گیاهی که ستوران آنرا چریده اند. || (نف) چراننده و شبان. (ناظم الاطباء). رجوع به چرانده شود.