«لغت نامه دهخدا»
[چَ دَ / دِ] (اِ مرکب)چرب رود. جهودانه. چرغند. روده ای که درون آنرا از چربی و پیه و گوشت پرکرده بپزند : عربی را که بود ساکن بر جانب ری فتاد رای سفر دید پیش دکانچهء طباخ چرب روده، نفیر زد گستاخ متعجب که : «یا عجم ماذا خذ فلوساً و اعطنی هذا» عجم از وی گرفت فلس و نهاد یک بدستی از آن بدستش داد عرب از بیم دستبرد دغل استوارش نهفت زیر بغل ناگهان در میان شور و غلو چرب رود از کفش فتاده فرو(1) چون ز نامش نداشت مسکین بهر تا سراغش کند ز مردم شهر بغل از خور تهی و کیسه ز دانگ(2) خرزه بر کف نهاد و میزد بانگ: «ایها المسلمون ببلده ری هل وجدتم بمثل هذا شی.»جامی. || قسمتی از اسباب و جوارح شکم. حَویّه. ج، حَوایا. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). حویه البطن. (بحرالجواهر). || قولون. معاء قولون.(3) (1) - ن ل: چرب رود از بغل فتاد فرو. (2) - ن ل: بغل از وی تهی و کیسه ز دانگ. (3) - Colon.