چرخ آبگون

«لغت نامه دهخدا»

[چَ خِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چرخ. فلک. کنایه از آسمان و سپهر :
راصد چرخ آبگون بوده
قطره تا قطره قطر پیموده(1).نظامی.
رجوع به چرخ و چرخ آبنوس شود.
(1) - یعنی قطر هفت چرخ آبگون را قطره بقطره و ذره ذره بپای فکرت پیموده بود. ( هفت پیکر نظامی چ وحید حاشیهء ص 66).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر