«لغت نامه دهخدا»
[چَ خِ اَ ضَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) فلک ماه. (ناظم الاطباء). کرهء ماه. چرخ اثیر. || چرخ. کنایه از آسمان و سپهر و فلک و فلک اول : همی تا جهانست و این چرخ اخضر بگردد همی گرد این گوی اغبر.ناصرخسرو. ناصر غلام و چاکر آنکس که این بگفت جان و خرد رونده بر این چرخ اخضرند.ناصرخسرو. بدانش گرای ای برادر که دانش ترا برگذارد از این چرخ اخضر.ناصرخسرو. ای قادری که هست بتقدیر حکم تو گردنده چرخ اخضر و تابنده مهر و ماه.سوزنی. خوی شاهان در رعیت جا کند چرخ اخضر خاک را خضرا کند.مولوی.