«لغت نامه دهخدا»
[چَ پَ / پِ] (حامص مرکب) عرش پیمایی. فلک پیمایی. آسمان پیمائی. پرواز بسوی آسمانها و افلاک : وز پی احمد براقی کن ز روح پس برای چرخ پیمایی فرست.خاقانی. || گردش و حرکت بر مدار افلاک. رجوع به چرخ پیمای شود.