چرخ پیمایی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ پَ / پِ] (حامص مرکب) عرش پیمایی. فلک پیمایی. آسمان پیمائی. پرواز بسوی آسمانها و افلاک :
وز پی احمد براقی کن ز روح
پس برای چرخ پیمایی فرست.خاقانی.
|| گردش و حرکت بر مدار افلاک. رجوع به چرخ پیمای شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر