چرخ خورده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ](ن مف مرکب) آنچه یا آنکه بدور خود چرخ خورده باشد. || گردنده. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر