«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (اِ مرکب) کنایه از حلقهء سماع. (آنندراج). دایره ای که درویشان در حین رقص بر دور آن میگردند. (ناظم الاطباء) : به پهلو درافتاده از چرخگاه زند چرخ خوابیده چون چرخ چاه. ملاطغرا (در هجو شیخ ریائی، از آنندراج). || جای رقصیدن. (ناظم الاطباء).