چرخ ماه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ خِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) فلک ماه. فلک اول. کرهء ماه :
ز دانندگان پس بپرسید شاه
کزین خاک چند است تا چرخ ماه؟
فردوسی.
ز ماهی براندیش تا چرخ ماه
چو تو شاه ننهاد بر سر کلاه.فردوسی.
که آیا بهشت است یا بزمگاه
سپهر برین است یا چرخ ماه.فردوسی.
زبس نالهء بوق و هندی درای
سر چرخ ماه اندر آمد ز جای.فردوسی.
ابر کوههء پیل در قلبگاه
بلورین یکی تخت چون چرخ ماه.اسدی.
چه دشتی که گر وی بدی چرخ ماه
در او ماه هر شب شدی گم ز راه.اسدی.
بکوه رهو برگرفتند راه
چه کوهی بلندیش تا چرخ ماه.اسدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر