چرک و خون

«لغت نامه دهخدا»

[چِ کُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) چرک آلوده بخون. چرک خون آلود که از زخم یا دمل آید. خون مخلوط با چرک.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر