چستک

«لغت نامه دهخدا»

[چُ تَ] (اِ) مطلق کفش. (فرهنگ اسدی چ اقبال ص 218 ذیل لغت کفش). || کفش سبک وزن با کف یک لا که در خانه پوشند. کفش راحتی. چسک. کفش سرپایی. رجوع به چسک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر