«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ اَ] (نف مرکب)چشم افسای. با چشم فریب دهنده. افسونگر با چشم : چو داد اندیشهء جادو دماغم ز چشم افسای آن لعبت فراغم.نظامی. فسونسازان که از مه مهره سازند بچشم افسای همت حقه بازند.نظامی. و زهرات دنیا اگرچه سخت فریبنده و چشم افسای خرد است... (مرزبان نامه).