«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ تَ] (مص مرکب)مرادف چشم سفید شدن و چشم شکستن. (آنندراج). کنایه از کور شدن. از دست دادن نور چشم : نیست کاری بر کسی دل را مصفا ساختن باخت چشم آن کس که این آیینه را پرداز کرد. صائب (از آنندراج). رجوع به چشم سفید شدن و چشم شکستن شود.