«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ بَ اَ کَ دَ](مص مرکب) چشم افکندن. نگاه کردن. نگریستن. - چشم برافکندن بر کسی یا بر چیزی؛ نظر دوختن بر آن کس که یا بر آن چیز. خیره نگریستن : صد چشمه ز چشم من برآید چون چشم برافکنم بر آن رو.سعدی.