«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ بِ نِ / نَ دَ](مص مرکب) مرادف چشم براه داشتن و چشم براه دوختن. (آنندراج). چشم براه افکندن. چشم براه دوختن. با دقت براه نگریستن برای رسیدن کسی یا گروهی : همه نامداران ایران سپاه نهادند چشم از شگفتی براه.فردوسی.