«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ بَ هَ زَ دَ](مص مرکب) لَمح. طَرف. (ترجمان القرآن جرجانی). کنایه از لحظهء کوتاه : نمانم که بر هم زند تیز چشم نگویم سخن پیش او جز بخشم. فردوسی. || غمزه کردن. (ناظم الاطباء).