«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ بَ تَ] (مص مرکب)چشم بر هم نهادن. چشم فروبستن. مقابل چشم بازکردن و چشم گشودن. رجوع به چشم بر هم نهادن و چشم فروبستن شود. - چشم از جهان بستن؛ کنایه از مردن. چشم از جهان فروبستن. دم درکشیدن. برحمت ایزدی پیوستن : چو سالار جهان چشم از جهان بست بسالاری ترا باید میان بست.نظامی. رجوع به چشم از جهان فروبستن شود. || افسون کردن. (ناظم الاطباء). چشم بندی کردن.