چشم بی آب

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از بی حیا و بی شرم. (برهان). کنایه از چشم شوخ و گستاخ. (آنندراج). بی حیایی و بی شرمی. (ناظم الاطباء) :
ببودی چندگه خرم به گوراب
کنون بازآمدی با چشم بی آب.
فخرالدین اسعد (ویس و رامین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر