«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ خوا / خا دَ](مص مرکب) چشم خواباندن. تغافل کردن. نادیده انگاشتن کسی یا چیزی را : به بیداری چه خواهد کرد یارب با نظربازان که خوابانیدن تیغست خوابانیدن چشمت. صائب (از آنندراج).