چشم خوابانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ خوا / خا دَ](مص مرکب) چشم خواباندن. تغافل کردن. نادیده انگاشتن کسی یا چیزی را :
به بیداری چه خواهد کرد یارب با نظربازان
که خوابانیدن تیغست خوابانیدن چشمت.
صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر