«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ رَ / رِ دَ / دِ](حامص مرکب) چشم زخم دیدن. (حاشیهء برهان قاطع چ معین). چشم زخم دیدگی. چشم خوردگی : در چشم رسیدگی که هستم شد چون تو رسیده ای ز دستم.نظامی. رجوع به چشم رسیدن شود.