«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آفتاب. (آنندراج). کنایه از خورشید و نور آن : ناوک عصمت بدوزد چشم روز گر کند در سایهء چترت نگاه. انوری (از آنندراج).