«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ سَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) مجازاً بمعنی دیدهء ابرهاست چه همانگونه که از دیدهء آدمی اشک میریزد از سحاب نیز باران میبارد، پس بمجاز برای سحاب هم، چشمی و دیده ای فرض کرده اند : از کف زرفشان او خجلند چشمهء آفتاب و چشم سحاب.سوزنی.