چشم شوری

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (حامص مرکب)شورچشمی. شورچشم بودن. چشم شور داشتن. چشم زخم زنی. رجوع به چشم شور شود. || در لهجهء عامیانه، بمعنی چشم شویی و شست و شوی دادن چشم. رجوع به چشم شویی شود. || (اِ مرکب) در تداول عامه، ظرف چشم شوری را هم گویند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر