چشم وگوش باز

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مُ] (ص مرکب)کسی که همه چیز را میفهمد. (فرهنگ نظام). مقابل چشم وگوش بسته. شخص مجرب و آگاه. آگاه از حقایق امور.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر