چشمهء آتش

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ یِ تَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) کورهء آهنگری و جز آن. || آفتاب. (ناظم الاطباء). کنایه از خورشید و چشمهء خورشید. چشمهء آتش فشان. رجوع به چشمهء آتش فشان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر