«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ حِ مَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) منبع حکمت. سرچشمهء حکمت : شریعت کان دانش گشت و فرقان چشمهء حکمت یکی مر زرِّ دین را کُه، یکی مر آب دین را یم. ناصرخسرو.