چشمهء حکمت

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ یِ حِ مَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) منبع حکمت. سرچشمهء حکمت :
شریعت کان دانش گشت و فرقان چشمهء حکمت
یکی مر زرِّ دین را کُه، یکی مر آب دین را یم.
ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر