چشمهء روز

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از خورشید. کنایه از هور و خور :
ایا سپهر ادب را دل تو چشمهء روز
ایا بهشت سخا را کف تو ماء معین.فرخی.
ماه از آن گفتم کاندر لغت و لفظ عرب
چشمهء روز بود ماده و مه باشد نر.
فرخی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر