«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از خورشید. کنایه از هور و خور : ایا سپهر ادب را دل تو چشمهء روز ایا بهشت سخا را کف تو ماء معین.فرخی. ماه از آن گفتم کاندر لغت و لفظ عرب چشمهء روز بود ماده و مه باشد نر. فرخی.