«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ تَ / تِ] (حامص) خم زلف و چوب و غیره. (فرهنگ اسدی چ اقبال در لغت خم ص 344). خمیدگی. انحناء : همیشه تا که زنخدان و زلف دوست بود ز روی گردی گوی و ز چفتگی چوگان. فرخی. رجوع به چفت و چفتن شود.